Tot 1970 reikte mijn morele horizon niet verder dan enkel menselijke belangen. Er was het  zo schokkende Europese Natuurbeschermingsjaar voor nodig om mijn blik te verruimen. Het werd mij duidelijk dat de mens geen monopoliepositie heeft, hij is niet de enige gerechtigde op aarde. Ook de natuur, ook de dieren hebben rechten, alles wat leeft heeft een eigen, intrinsieke waarde. Naast medemenselijkheid is er ook zoiets als medeschepselijkheid. Pas werkelijk compleet is een ethiek die rekening houdt met álle expressies van leven.

 

Richtinggevend hierbij was het credo van de filosoof, theoloog en musicus Albert Schweitzer (1875-1965): ‘Ik ben leven dat leven wil te midden van leven dat leven wil’. Ethiek, aldus Schweitzer, is ‘onbegrensd geworden verantwoordelijkheid voor alles wat leeft’. Of ook: eerbied voor het leven. Dat Albert Schweitzer godsdienst definieert als ‘gepraktiseerde eerbied voor het leven’ was voor mij als theoloog uitermate verhelderend en bevrijdend.

 

Sinds 1970 staan het behoud van de natuur en het welzijn van dieren hoog op mijn morele agenda. Op allerlei manieren (boeken, gedichten, preken, deelname aan acties en commissies) probeer ik mee te werken aan het rechtsherstel van de zo uitgebuite natuur en speciaal de rehabilitatie van de zo bedreigde en vernederde dieren. Er is pas sprake van gerechtigheid wanneer alles wat adem heeft volop tot z’n recht komt. Het gaat mij om een grondhouding waarmee niet alleen mensen maar ook de natuur, ook de dieren gediend zijn. Een grondhouding die ook directe gevolgen heeft voor mijn manier van leven. Uit protest tegen de bio-industrie werd ik in 1971 vegetariër en koos ik vorig jaar voor een volledig plantaardige voeding, het veganisme.

 

Plenty Food is een treffende, inclusieve vertaling van Schweitzers principe: eerbied voor het leven. Er is een ontstellende voedselnood in de wereld. Miljoenen en miljoenen mensen komen om van de honger. Eerbied voor het leven betekent: noodlijdende medemensen in staat stellen zelf hun voedsel te produceren en dan zó dat het niet ten koste gaat van ander leven, het leven van dieren, de integriteit van de levende natuur. Dus plantaardig voedsel. Voedsel dat niet met geweld op de aarde is veroverd maar dat gegeven is met een eerlijke coöperatie met de aarde.

Het ligt voor mij helemaal in de lijn mij als adviseur dienstbaar te maken aan de idealen en het concrete engagement van Plenty Food. 

---

 Stacey de Leeuw- voedingsdeskundige 

Jan van Arragon – Biologische boer uit Zutphen

Plenty Food gaat mij zeer aan het hart door de eenvoudige en rationele manier van ontwikkelingshulp. Bovendien werken ze zeer doeltreffend doordat veeteelt niet gesponsord wordt. Op mijn eigen bedrijf (www.bioakker.nl) gebruik ik geen dierlijke mest en ken daardoor de voordelen en de kwaliteitsverbetering van mijn producten. Het houden van dieren is de ondergang van deze aarde. Dieren horen volledig vrij in het wild te leven. Veehouderij, ook in ontwikkelingslanden, is de negatieve tegenkracht voor plantaardige groei en ontwikkeling. Vegetatie  trekt regen aan en daardoor ontstaat vruchtbaarheid. Erosie is hiermee verleden tijd. Duurzame akkerbouw waarmee mensen direct gevoed kunnen worden is de beste mogelijkheid om de aarde weer gezond te maken. Elk dier, vooral ook de traditionele geit, is uit den boze voor deze manier van landschapsbeheer. Al het groen dat niet in de veeteelt verkwist (opgegeten) wordt komt dan geheel ten goede aan het bodemleven.  Precies hetzelfde gebeurt in oer- en regenwouden. De grond wordt jaar na jaar vruchtbaarder. Bepaalde plantensoorten en bacteriën zullen het stikstofgehalte van de bodem op natuurlijke manier verhogen. Dit zie ik op mijn eigen bedrijf. In de losse teeltlaag van de akker krioelt het van leven omdat er boven de grond geen landbouwhuisdieren voedsel onttrekken. Iedereen weet inmiddels wel dat veeteelt een van de meest verspillende manier is om eiwitten te produceren.